حق عائله‌مندی و یا به اصطلاح امروزی حق اولاد به کمک هزینه‌ای که برای تربیت و بزرگ کردن فرزندان از سوی دولت به والدین پرداخت می‌گردد، اطلاق می‌شود. با این وجود، نگاهی به قوانین ایران در رابطه با کمک هزینه اولاد حاکی از آن است که در نظام پرداخت حقوق و دستمزد کارکنان دولت بعد از تصویب قوانین نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و مدیریت خدمات کشوری، دو مفهوم حق اولاد و حق عائله‌مندی از یکدیگر جدا شده و به عنوان کمک هزینه‌‌ای با لحاظ ضریب حقوق و مزایا به کارمند مرد متأهل و تحت شرایط استثنایی به زنان شاغل سرپرست خانوار پرداخت می‌گردد. به دلیل تعارض در قوانین و آیین‌نامه‌های استخدامی و رویه قضایی حاکم، سؤال اصلی پژوهش این است که فلسفه وجودی حق عائله‌مندی چیست و چرا از مفهوم حق اولاد متمایز شده است؟ شرایط برخورداری زنان شاغل از این دو حق چیست؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی با بررسی قوانین و رویه قضایی به این نتیجه می‌رسد که حق عائله‌مندی و حق اولاد در نظام حقوقی ایران دچار انحراف از هدف اصلی خود شده و قوانین حاکم در این موضوع به ویژه بند 4 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری باید اصلاح شوند تا در راستای هدف تشویق به ازدواج و فرزندآوری، زنان شاغل نیز از این کمک هزینه‌ها برخوردار شوند.