شورای فرهنگی- اجتماعی زنان و خانواده مطالعات راهبردی زنان 2008-2827 مقالات آماده انتشار 2025 10 31 Ontological Veil and the Realization of the Divine Breath in Human: A Mystical–Philosophical Analysis of the Concept of Ḥijāb ستر وجودی و تحقق نفخه الهی در انسان: تحلیل عرفانی‌ـ ‌فلسفی از مفهوم حجاب 233239 10.22095/jwss.2025.539965.3739 FA منا تکاورنژاد گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران Journal Article 2025 08 07 This study, through a fundamental reinterpretation of the concept of *ḥijāb* within the framework of Qur&#039;anic anthropology and the Transcendent Philosophy (*ḥikmat-e muta‘āliyah*), argues that *ḥijāb* is not merely a juridical ruling or a social obligation, but an ontological and existential structure that serves as a necessary condition for the realization of the human vicegerency (*khilāfah*) and the divine breath (*nafkhah ilāhī*) in human existence.<br /> <br /> Employing a mystical–philosophical approach rooted in the principles of Ṣadrā&#039;s philosophy and Ibn ‘Arabī&#039;s mysticism, the study presents *ḥijāb* as the primordial veil of human existence—a metaphysical covering that prepares the ground for the manifestation of the Divine.<br /> <br /> The central innovation of this research lies in its radical redefinition of *ḥijāb*, shifting it from a legalistic framework to an ontological vessel for the emergence of divine reality. This fresh perspective opens new avenues for a deeper and transformative understanding in the philosophy of religion and theoretical mysticism. Furthermore, it lays a robust foundation for new theorization in comparative mysticism.<br /> <br /> This analysis unveils a broader horizon for understanding the relationship between *ḥijāb*, the cosmic order, and religious anthropology, and it highlights the pivotal role of *ḥijāb* in the process of realizing the divine vicegerency in the human being. این پژوهش با بازخوانی بنیادین مفهوم «حجاب» در منظومه انسان‌شناسی قرآن و حکمت متعالیه نشان می‌دهد که حجاب فراتر از یک حکم فقهی یا الزام اجتماعی، ساختاری هستی‌شناختی و تکوینی است که شرط تحقق مقام خلافت انسانی و نفخه‌ی الهی در وجود انسان محسوب می‌شود. رویکرد فلسفی-عرفانی این مطالعه، با اتکا به مبانی حکمت صدرایی و عرفان ابن‌عربی، حجاب را به‌عنوان پوشش اولیه وجود انسان معرفی می‌کند که بستر ضروری تجلی امر الهی را مهیا می‌سازد.<br /> نوآوری اصلی تحقیق در تغییر بنیادین جایگاه حجاب از یک حکم شرعی به ظرفی هستی‌شناختی برای ظهور حقیقت الهی است که این نگاه تازه می‌تواند فهم عمیق‌تر و تحول‌آفرینی در فلسفه دین و عرفان نظری به همراه داشته باشد. همچنین، این رویکرد می‌تواند پایه‌ای محکم برای نظریه‌پردازی‌های نوین در عرفان تطبیقی فراهم آورد.<br /> این تحلیل، افقی گسترده در فهم ارتباط حجاب با نظام آفرینش و انسان‌شناسی دینی می‌گشاید و نقش محوری آن را در فرایند تحقق خلافت الهی برجسته می‌سازد