شورای فرهنگی- اجتماعی زنان و خانواده مطالعات راهبردی زنان 2008-2827 20 78 2018 02 20 Guarantee of the right to motherhood ضمانت اجرای حق مادرشدن 7 27 120237 10.22095/JWSS.2018.81384 FA لیلا ثمنی دانشگاه الزهرا Journal Article 2017 12 14 < p >The woman needs to have a child according to the type of physical and spiritual creation. In the case of a woman''s childbirth, the only legitimate way to marry and the only possible way is to agree with the couple. If the couple for any reason opposes the adoption of a wife, the only way to work and support a judge from a woman who has referred to a court of childbearing is to testify to the impossibility of compromise on the condition that the child suffers from the lack of childbearing. This is also true of the implication of Shari''a''s doctrines, such as narratives indicating the dismissal without the consent of the wife and the implications of the spirit governing the laws of Iran, such as paragraph 10 of the terms of the marriage contract, the married mother''s right. Investigations in genuine jurisprudential sources and the analysis of judges and legal doctrines show the conclusion that the couple''s obligation to not prevent childbearing in some cases and conditions of legitimacy. The requirement for the consent of the wife to prevent childbearing, non-permanent dismissal, non-sterilization is one of the issues among the jurisprudents. On the other hand, with regard to the possibility of the mother being married without interference and using methods such as artificial insemination, third-party participation, etc., it may be necessary to agree to some of these methods as an alternative to divorce and in the direction Conflict of family principles, jurisprudential review – legal < p>زنان با توجه به نوع خلقت جسمی و روحی، نیاز به مادرشدن دارند. در صورت فرزندخواهی زن، تنها راه مشروع، نکاح، و تنها راه تحقق آن، توافق با زوج است. اگر زوج به هر دلیلی با فرزندخواهی زوجه مخالفت نماید، تنها راه کار و حمایت قضایی از زنی که در جهت فرزندخواهی به دادگاه مراجعه نموده است، صدور گواهی عدم امکان سازش آن هم به شرط اثبات عسر و حرج ناشی از عدم فرزندآوری است. تحلیل و بررسی آراء قضات و قوانین ایران و دکترین حقوقی این نتیجه را نشان می‌دهد که علیرغم عدم تصریح به وجود این حق برای زوجه، روح حاکم بر قوانین ایران، حق مادری زوجه برای زنانی که به عقد دائم درآمده‌اند را به رسمیت شناخته است و لذا الزام به عدم ممانعت از مادرشدن زوجه در بعضی موارد و با وجود شرایطی، مانند مخالفت بدون عذر یا غیرموجه شوهر، با تمسک به راه کارهایی مثل الزام به جلب موافقت زوجه در ممانعت از فرزندآوری، عدم جواز عزل دائم و عدم جواز عقیم سازی، قابلیت اعمال دارد. از طرفی با توجه به امکان مادرشدن زوجه با درمان، جایگزینی و با استفاده از روش‌هایی همچون تلقیح مصنوعی و مشارکت ثالث در شرایط خاص یا در موارد اضطرار، می‌توان الزام به موافقت با بعضی از این روش‌ها که با مبانی اسلامی سازگاری دارد را به عنوان جایگزین طلاق و در جهت تشیید مبانی خانواده، مورد حمایت قانونی قرار داد. https://www.jwss.ir/article_120237_b96b2f84462d369fd0392c6302533355.pdf